Sanatçının ışıldayan dünyasını bu sevgi oluşturur, sanat kıvılcımıdır dünyamızı aydınlatan. Yıldızların pırıltısını yakalayan bu kıvılcım, zamanın çok ötesinde, gökkuşağının ötesindeki tonlar küçük mavi dünyalarımızı yaşamaya değer bir yer haline getiriyor.
“TONIO KRÖGER” – SANATÇININ YAZGISI Read More »
Annie Ernaux, yaşadıklarını , belli dönemlerinde kendisini bugündeki kadın yapan, bugün varoluş yükünü kendi yolunda kendince taşımasını sağlayan geçmiş hallerini tarihi, bilimsel bir titizlikle, edebi bir gerçeklik olarak bizlerle paylaşıyor.
“KIZIN HİKAYESİ” – KADININ KENDİNCE VAROLUŞ NEFESİ Read More »
Geçmiş, anı yakalama çabalarında zamanın tüllerinden sıyrılıp duyularımıza konar, derinlerimize işlemiş sesleri, nesneleri, kokularıyla. Şimdinin penceresinde rengini belirtir ısrarla, kayıp olmadığını, kalbimizin göğündeki bulutları rüzgarıyla dolaştırarak fısıldar.
“DÜN”- DÜN KAPILARI Read More »
Van Gogh’un “Sonsuzluğun Kapılarında” filminde de karşılaştığımız şu sözleri yankılanıyor zihnimizde:“Düz bir manzaraya baktığımda tek gördüğüm sonsuzluk. Bunu gören yalnızca ben miyim?”
BİZE RAĞMEN MAVİLİK Read More »
Salata sofralarımızı en çok zenginleştiren öğelerden, güzel bir sofranın vazgeçilmezlerinden. Soğuk, sıcak, acı, tatlı damak zevkimizi geliştiren lezzettir salata. Her ülkenin, kültürün kendine ait salataları var ve bizler de onlarla tanıştıkça yeni lezzet kapıları açılmış oluyor sofralarımıza.
Kumpir, gençliğimizin unutulmaz lezzeti! İstanbul’da ilk ortaya doksanlı yıllarda çıkmıştı. Beyoğlu’nda İstiklal Caddesi’nde ayaküstü satılan, tadına doyamadığımız, çok da hesaplı bir güzellik. Artık Ortaköy’de görüyoruz o kumpir ustalarımızı, ama o lezzet o günlerde kalmış gibi biraz. Evden de kumpir yapabiliriz tabii, özellikle genç arkadaşların pek sevdiği bu yiyeceği.
“Müzik sonuna kadar senin tek dostundur” diyor esrik ezgilerin büyüleyici şairi Jim Morrison. Metal müzikte bambaşka bir enerji, sıradan yaşamların peşinden gitmeye korktuğu hayaller, bazen biraz karanlık tutkuların arayışı, isyanı var. Bu isyanın çığlığı yüksek olmalı ki bir kalbi olduğunu herkes hatırlasın ve hoş kokulu gibi görünen içten içe çürümüş zorunlu yaşam kabuslarından uyanılsın. O